Crisol: Theater of Idols hakkında şunu söylemek gerek: bu kadar iyi olmaması lazım. Resident Evil 4'ten açıkça esinlenen küçük bir İspanyol stüdyosunun ilk oyunu, çabuk sıkıcı olabilecek bir şeye benziyor. Ancak Vermila Studios, son zamanların en sürükleyici korku nişancılarından birini, üstelik beklediğinizin çok altında bir fiyata başarmış.
Oyunun temel mekaniği basit ama dahice: cephaneniz sağlığınızdır. Ateş ettiğiniz her mermi kanınızdan oluşur. Bu bir metafor veya atmosfer detayı değil, her karşılaşmayı tanımlayan temel gerilimdir.
Hayatı ve Ölümü Yönetmek
Güneş Tanrısı'nın bir askeri olan Gabriel'i oynuyorsunuz. Yağmurun durmadığı, Deniz Tanrısı'nın hüküm sürdüğü Tormentosa'da mahsur kalmışsınız. Geleneksel silahlarınız otomatik mankenlere karşı işe yaramayınca, ateşli silahlarınızı bu tuhaf düşmanlara zarar verebilecek bir şeye dönüştüren kan büyüsü size bahşediliyor. Peki işin sırrı ne? Her atış sağlık maliyetli.
Bu, asla eskimeyen bir risk-ödül hesaplaması yaratıyor. Sağlığınızı mı idareli kullanacaksınız ve düşmanların tehlikeli derecede yaklaşmasına mı izin vereceksiniz? Bir odayı hızla temizlemek için değerli kanınızı mı harcayacaksınız? Sağlık eşyaları bulduğunuzda iyileşecek misiniz yoksa onları cephane stoğu olarak mı saklayacaksınız? Bu, hayatta kalma korkusu kaynak yönetimini mantıksal zirvesine taşıyor ve harika çalışıyor.
Nişancılık mekaniği kendisi sağlam, ağırlıklı ve etkili hissettiriyor; bütçe oyunlarının genellikle kaçırdığı şekillerde. Düşmanlar atışlara ikna edici bir şekilde tepki veriyor ve hasar vermek için sağlık harcama döngüsü, çoğu nişancının eksik olduğu içgüdüsel bir savaş bağlantısı yaratıyor. Her mermiyi hissediyorsunuz çünkü onu kendi yaşam gücünüzle satın aldınız.
Daha sonra ihtiyaç duyacağınızı umarak sağlık eşyalarını biriktirmeyin. Crisol'de sağlık, cephanedir. Acil durumlar için saklamak yerine stratejik olarak kullanın.
Bununla birlikte, oyunun temposu herkese uymayabilir. Bu, sürekli ateş edip kaçtığınız bir nişancı değil. Metodik, bazen yavaş, aksiyon yerine keşif ve atmosfere öncelik veren bir oyun. Eğer durmaksızın savaş bekliyorsanız hayal kırıklığına uğrayacaksınız. Ancak Resident Evil'daki sessiz anları veya klasik hayatta kalma korkusunun bilinçli temposunu sevdiyseniz, Vermila'nın neyi başarmaya çalıştığını anlayacaksınız.
Öldürülemeyen takipçi düşmanlar, sizi belirli bölümlerde kovalayanlar, tasarımın geri kalanıyla biraz çelişkili hissettiriyor. Oyun dikkatli nişan almayı ve taktiksel düşünmeyi ödüllendirirken, savaşamayacağınız bir şey tarafından kovalanmak gerilim yerine sürtüşme yaratıyor. Diğer oyunlardan tam olarak uymadığı düşünülmeden aktarılmış gibi hissettiren tek unsur bu.
İspanyol Gotik Tarzı Doğru Yapılmış
Görsel olarak Crisol, İspanyol folkloru estetiğini mükemmel bir şekilde yakalıyor. Tormentosa, sadece genel bir korku fonu değil, tarihi ve kültürü olan gerçek bir yer gibi hissettiriyor. Yağmurla ıslanmış sokaklar, dini ikonografi, mimari detaylar; hepsi, bütçesi on kat daha fazla olan çoğu oyunun başaramadığı bir yer hissi yaratmak için bir araya geliyor.
Tormentosa otantik bir İspanyol havası taşıyor
Düşman tasarımı özel bir bahsedilmeyi hak ediyor. Bu otomatik mankenler, ucuz ani korkutmalarla değil, tuhaf hareketleri ve varlıklarıyla gerçekten rahatsız edici. Özellikle boğa başlı varyantları tam bir kabus.
Ancak gerçek yıldız ses tasarımı. Bu oyunu kulaklıkla oynayın. Gabriel'in iç çatışması, kulaklar arasında gidip gelen şüphe ve inanç sesleriyle aktarılıyor. Çevresel sesler, bariz uyarı seslerine dayanmadan sürekli bir huzursuzluk yaratıyor. Kanla aşılanmış silahlarınızın ateşlenme sesi, her atışın bedelini pekiştiren ıslak, organik bir kaliteye sahip. Her anı yükselten ustaca bir iş.
Tanrılar ve Kan
Güneş Tanrısı'na karşı Deniz Tanrısı ve sizin aralarında kalmanızla kurulan anlatısal çerçeve, sıradan bir mitoloji olabilirdi. Bunun yerine Vermila, özel ve düşünülmüş bir şey inşa etmiş. Gabriel sadece sessiz bir protagonist değil; görevini ve kendisine bahşedilen grotesk gücün ahlaki sonuçlarıyla boğuşan dindar bir asker.
Dünya inşası, FromSoftware'ın çevresel hikaye anlatımı, eşya açıklamaları ve dikkat gerektiren ince detaylara dayanan yaklaşımına rakip. Tormentosa'ya ne olduğunu açıklama yığınları yerine keşif yoluyla parça parça anlıyorsunuz. Bağlam için, bu, zekanıza saygı duyan ve her şeyi açıklama ihtiyacı hissetmeyen bir anlatı tasarımı türü.
Zayıf kaldığı nokta ise yapıdaki orijinallik. Resident Evil 4'ü oynadıysanız, buradaki ritmi tanıyacaksınız: köy bölümü, kale bölümü, ada bölümü. Paralellikler görmezden gelinemeyecek kadar açık ve Crisol ödünç aldığı yapıyı iyi uygulasa da, nereye gittiği konusunda sizi nadiren şaşırtıyor.
Daha yavaş tempo ve metodik oynanış, bu oyunun herkese göre olmadığını gösteriyor. Sürekli aksiyon ihtiyacınız varsa ve kaynak yönetimi bulmacalarından hoşlanmıyorsanız, başka yere bakın.
Kanın İyi Harcanmış Hali
Değer açısından son söz: bu oyun çoğu AAA başlığından daha ucuz ve fiyatının çok daha üstünde bir deneyim sunuyor. Evet, ham kenarları olan bir ilk oyun. Evet, yerleşik serilerden yoğun bir şekilde ödünç alıyor. Ancak kan-cephane sistemiyle gerçek yenilikler getiriyor ve bittikten çok sonra bile akılda kalan bir atmosfer yaratıyor.
Crisol: Theater of Idols, taviz vermeyen nadir bütçe oyunlarından biri. Odaklanmış, kimliğine güvenen ve tüm tasarımını tek bir güçlü mekanik kancası etrafında inşa etmeye istekli. Cephane olarak kan sistemi, çoğu korku oyununun yalnızca senaryolu sekanslarla elde ettiği anlık gerilim yaratıyor.
İspanyol folkloru ortamı, aynı bayat mekanlar ve mitolojiyle dolu bir türde taze bir soluk. Tormentosa, çok daha büyük stüdyoların oyunlarına rakip olan dünya inşasıyla, yaşanmış ve gerçek hissettiriyor.
Sürekli aksiyon yerine atmosfer, akıllı kaynak yönetimi ve benzersiz mekanikleri değer verenler için Crisol vazgeçilmez. Sadece kasıtlı bir tempoya sahip olduğunu ve RE4'ün yapısından yoğun bir şekilde ilham aldığını bilin.
Bu herkese göre değil, ama bu aslında bir güç. Vermila Studios tam olarak ne tür bir oyun yapmak istediklerini biliyor ve bu vizyonu taviz vermeden hayata geçirmişler. Metodik korkuyu takdir eden, sınırlı kaynakları yönetmekten hoşlanan, gösteriş yerine dünya inşası ve atmosfere değer veren bir oyuncuysanız, bu kesinlikle sizin için.
Asıl soru, bariz Resident Evil 4 etkisini göz ardı edip Crisol'ün farklı ne yaptığını takdir edip edemeyeceğiniz. Sadece kan büyüsü sistemi, onu farklı kılıyor ve başka hiçbir nişancının yapmadığı şekillerde savaş hakkında düşünmenizi sağlayan bir kaynak yönetimi bulmacası yaratıyor. Olağanüstü ses tasarımı, benzersiz bir ortam ve gerçekten rahatsız edici düşman tasarımı ile birleştiğinde, burada özel bir şeyiniz var.
Demo sürümünden takipçi düşmanlar nedeniyle uzaklaşan oyuncular için: tam oyuna bir şans verin. Bu bölümler kısa ve deneyimin geri kalanı ilk izlenimin önerdiğinden çok daha ödüllendirici. Bu, demoyu tam paketin sunduğundan daha az gösterdiği durumlardan biri.
