Wuchang: Fallen Feathers verspilt geen tijd met je te vertellen wat je al weet over soulslike games; het is er een beetje om je te straffen (en je pc, maar daarover later meer).
Wuchang: Fallen Feathers Game Review
Wuchang: Fallen Feathers speelt zich af in een door de pest geteisterde alternatieve geschiedenis van de Ming-dynastie en levert brute, op uithoudingsvermogen gebaseerde gevechten in corrupte dorpen, rottende tempels en vervloekte hoofdsteden in het oude China. Als je al eerder een Soulslike hebt gespeeld, weet je waar je aan begint. Maar hoewel Wuchang het blauwdruk tot op de letter volgt, vindt het toch ruimte om te ademen door middel van schone mechanica, creatief boss-design en een flexibel vechtsysteem dat experimenten beloont.
Het is echter niet allemaal soepel. Een moeizame pc-lancering, grotendeels vlakke personages en enkele pacing-problemen weerhouden het ervan om echt te schitteren als een nieuwe toevoeging aan het genre. Toch is er voor spelers die op zoek zijn naar die bekende uitdaging, met een iets andere culturele achtergrond (tenzij je Black Myth Wukong al hebt geprobeerd), nog steeds veel om van te houden.
Gameplay-analyse
Wuchang: Fallen Feathers Gameplay
In de kern draait Wuchang om afstand, uithoudingsvermogen en razendsnelle reacties. Elke ontwijking, slag en tegenaanval voelt responsief aan, waarbij de gevechten veel vergevingsgezinder zijn dan in de meeste soulslike titels. De game beloont agressie als je dapper genoeg bent om een risico te nemen. Of je nu de Empyrean Greataxe met Lifeleech gebruikt of frost daggers spammt met Boreal Abyss, het vechtsysteem biedt ruimte voor creativiteit. Builds zijn flexibel en het opnieuw toewijzen van vaardigheden is pijnloos, perfect voor spelers die graag experimenteren tijdens een run.
Dit is waar Wuchang zijn pluimen verdient. Bosses zijn visueel onderscheidend, mechanisch scherp en vertrouwen niet op goedkope trucs. Sommige stijgen onverwacht in moeilijkheidsgraad, maar de meeste van de ongeveer 24 bosses voelen eerlijk aan zodra je het ritme begrijpt. De game geeft je ook tools om te overleven: krachtige wapenkunsten, NPC-summons die je helpen in gevechten, en elementaire effecten die nieuwe strategieën openen. Eerlijk gezegd, of je nu een doorgewinterde soulslike-veteraan bent of een nieuwsgierige nieuwkomer, Wuchang kan nog steeds leuk zijn zonder zo zielsverpletterend te zijn als andere games binnen het genre.
Wuchang: Fallen Feathers Map Design
De wereld van Wuchang is doordrenkt van folklore. Van overwoekerde daken tot door de pest geteisterde tempels, de art direction draagt meer narratieve gewicht dan het script. NPC's voelen vaak eendimensionaal, soms zelfs overbodig, en het overkoepelende verhaal bereikt niet de emotionele hoogtepunten van genre-genoten zoals Sekiro of zelfs Bloodborne. Maar de omgevingsverhalen zijn net genoeg om je ondergedompeld te houden, vooral als je het type bent dat elke schrijn, rol en verzegelde poort verkent. Als de game vóór Black Myth Wukong was uitgebracht, zou het waarschijnlijk veel meer applaus hebben gekregen voor het meenemen van spelers in de Chinese sfeer, maar helaas is dat niet gebeurd - en daarom zal het waarschijnlijk door de meesten vergeleken blijven worden met Wukong.
Wuchang: Fallen Feathers Gameplay
Laten we het over de pc hebben: de gamelancering op Steam was... nogal ruw (meestal negatieve recensies per 26 juli).
Ontbrekende content, prestatieproblemen en framedrops plaagden vroege spelers. De game op console was echter veel stabieler en had niet zoveel problemen. Maar helaas was de schade al aangericht, met meer dan 17.000+ meestal boze spelers die in de eerste paar dagen naar de Steam-recensiesectie stroomden om hun feedback te uiten.
Eerlijk is eerlijk, de ontwikkelaars hebben binnen de eerste paar dagen meerdere hotfixes uitgebracht en de belangrijkste pijnpunten opgelost. Het is nu zeker een stuk speelbaarder, maar de moeizame start blijft hangen in de Steam-recensies.
Recensie
Wuchang: Fallen Feathers doet niets baanbrekends voor het genre, maar het begrijpt wat een Soulslike zo aantrekkelijk maakt. De gevechten zijn vloeiend en flexibel, bossfights zijn memorabel, de gevechten in de game zijn veel vergevingsgezinder dan in andere titels (wat een goede zaak kan zijn voor nieuwe spelers), en de wereld zit boordevol details. Maar het struikelt als het gaat om verhaalvertelling, technische afwerking en pacing. Als je op zoek bent naar een uitdaging met een frisse esthetiek en het niet erg vindt om cutscenes over te slaan, is het zeker het proberen waard.
