In het steeds evoluerende internetlandschap doet een nieuwe term opgang: web3. Maar wat is web3 precies, en waarom krijgt het zoveel aandacht? Terwijl we ons door het digitale domein bewegen, is het begrijpen van de fundamentele technologische verschuivingen cruciaal.
In dit artikel duiken we diep in web3 en verkennen we de oorsprong, principes en potentiële impact op onze online ervaringen. Van gedecentraliseerde netwerken tot blockchaingebaseerde innovaties, dit overzicht is bedoeld om de mysteries van web3 en de implicaties ervan voor de toekomst van het internet te ontrafelen.

Wat is Web3?
Definitie: Web3 is een nieuwe evolutie van het internet, gebaseerd op de principes van decentralisatie. Web3 combineert de rijke en interactieve digitale ervaringen die vandaag de dag bestaan met infrastructuur die gebruikers eigendom en cryptografische garanties biedt.
De opkomst van web3 heeft brede aandacht getrokken van leiders in zowel de traditionele tech als de blockchaincommunity, wat discussies over de historische wortels en toekomstige implicaties aanwakkert. Oorspronkelijk bedacht door Tim Berners-Lee tijdens het dotcom-tijdperk, beschreef "web 3.0" oorspronkelijk een onderling verbonden communicatiekader dat machine-leesbare internetgegevens over verschillende platforms mogelijk maakte - een concept dat synoniem staat voor het Semantische Web.
Opmerking: Gedurende deze discussie zal "web3" onderscheiden worden van "web 3.0", dat doorgaans verwijst naar het Semantische Web-concept van Berners-Lee.
In 2014 gebruikte Ethereum mede-oprichter Gavin Wood de term opnieuw in zijn blogpost "DApps: What Web 3.0 Looks Like", waarbij hij het potentieel van blockchain benadrukte om een trustless interactiesysteem tot stand te brengen via protocollen zoals consensusengines en cryptografie. Tegenwoordig blijft web3 een centraal punt van debat onder techgiganten en blockchainpioniers, die worstelen met de fundamentele principes en effecten ervan op toekomstige vertrouwensmodellen.

De Evolutie van het Internet
Web 1.0 (1994-2004)
Web 1.0, de initiële fase van het internet zoals we dat kennen, begon in 1994 en eindigde ongeveer in 2004 met de opkomst van prominente socialemediaplatforms zoals Twitter en Facebook. Hoewel het bredere publiek in 1994 kennismaakte met Web 1.0, waren de oorsprongen terug te voeren op ARPANET (Advanced Research Projects Agency Network), een initiatief van de Amerikaanse overheid dat in 1968 werd opgericht. Aanvankelijk diende ARPANET als een beperkt netwerk dat militaire contractanten en universiteitsprofessoren verbond voor gegevensuitwisseling.

Tijdens het Web 1.0-tijdperk bestond het internet voornamelijk uit statische HTML-pagina's, die gebruikers minimale mogelijkheden voor interactie boden. Hoewel platforms zoals America Online (AOL) en discussieforums zoals Usenet privéchats en discussieborden faciliteerden, werd het algehele internetlandschap gekenmerkt door beperkte interactie en weinig financiële transacties voor de meerderheid van de gebruikers.
Interacties en financiële transacties binnen de Web 1.0-omgeving waren beperkt door het ontbreken van een veilige infrastructuur voor geldovermakingen. Er waren echter opmerkelijke uitzonderingen. Een baanbrekend voorbeeld was Pizza Hut, dat in 1995 een innovatief bestelformulier op zijn website introduceerde. Klanten konden via dit formulier bestellingen plaatsen en bij levering contant betalen, wat een van de vroegste gevallen van e-commerce-integratie binnen de beperkte mogelijkheden van het Web 1.0-tijdperk liet zien.

Web 2.0 (2004-Heden)
Rond 2004 onderging het weblandschap een aanzienlijke evolutie, gedreven door de toegenomen vraag van gebruikers naar sociale interacties, gaming, muziek en videodelen - evenals financiële transacties. Deze stijging werd aangewakkerd door opmerkelijke vooruitgang in internetsnelheid, de ontwikkeling van glasvezelinfrastructuur en verbeteringen in zoekmachinetechnologie.
De groeiende behoefte aan verbeterde interactiviteit stimuleerde de opkomst van talrijke internetinstellingen en -bedrijven. Socialemediaplatforms zoals Facebook, MySpace en Twitter revolutioneerden sociale interactie, terwijl applicaties zoals Napster voldeden aan de behoefte aan online muziek- en videodelen.

Google werd een hoeksteen voor het effectief navigeren door enorme hoeveelheden online informatie. Bovendien pasten traditionele instellingen zoals Bank of America zich aan om te voldoen aan de vraag naar financiële interacties en elektronische overschrijvingen, waarbij ze gebruik maakten van geavanceerde encryptiestandaarden zoals 256-bit AES.
Deze verschuiving naar een interactiever internet verbeterde de gebruikerservaring aanzienlijk en introduceerde nieuwe functionaliteiten. Het introduceerde echter ook een afweging die vandaag de dag nog steeds wijdverbreid is: om toegang te krijgen tot deze verbeterde functies en interacties, moeten gebruikers aanzienlijke hoeveelheden informatie en verantwoordelijkheid toevertrouwen aan gecentraliseerde platforms van derden. Deze delegatie verleent deze entiteiten aanzienlijke macht en invloed over gegevens en eigendom van content.

Dit operationele model definieert grotendeels de werking van het internet tot op heden. Alleen al in de Verenigde Staten ontvingen Google, YouTube, Facebook en Amazon in oktober 2021 23,56 miljard bezoeken - ongeveer het dubbele van het verkeer van websites gerangschikt 5-20.
Web3 (2008-De Toekomst)
In 2008 introduceerde Satoshi Nakamoto het Bitcoin whitepaper, wat een cruciaal moment markeerde in de evolutie van het internet. Dit document schetste de fundamentele principes van blockchaintechnologie en introduceerde een peer-to-peer digitale valuta, waarmee het heersende paradigma van Web 2.0 werd uitgedaagd.
Bitcoin revolutioneerde digitale transacties door een veilige methode te bieden om geld uit te wisselen via internet zonder te vertrouwen op vertrouwde derde partijen. Satoshi benadrukte de behoefte aan een elektronisch betalingssysteem gebaseerd op cryptografisch bewijs in plaats van vertrouwen.

Het concept van smart contracts heeft het gedecentraliseerde model van het internet verder vooruitgeholpen. Terwijl Bitcoin veilige peer-to-peer betalingen faciliteerde, breidden smart contracts dit concept uit naar programmeerbare overeenkomsten, waardoor een breed scala aan toepassingen mogelijk werd, zoals verzekeringen, gaming, identiteitsbeheer en toeleveringsketens.
Deze evolutie hintte op een transformerende verschuiving in de aard van webervaringen en digitale interacties. Door directe en veilige transacties tussen partijen te faciliteren, presenteerden smart contracts een visie op een internet dat gekenmerkt wordt door eerlijkheid, transparantie en cryptografische integriteit.
Gavin Wood bedacht de term "web3" om dit opnieuw voorgestelde internetlandschap te omvatten, en beschreef het als een "Secure Social Operating System". Web3 vertegenwoordigt een gedecentraliseerde visie op het internet gericht op het revolutioneren van hoe individuen en instellingen overeenkomsten sluiten.
Het combineert de gedecentraliseerde architectuur van Web 1.0 met de interactieve mogelijkheden van Web 2.0-applicaties, en biedt een digitaal ecosysteem waarin gebruikers eigenaar zijn van hun gegevens en transacties worden beveiligd door cryptografische garanties. In plaats van te vertrouwen op merkgebaseerde beloften, kunnen gebruikers vertrouwen op deterministische softwarelogica om overeenkomsten precies uit te voeren zoals geprogrammeerd.

Relevantie voor Gaming?
Deze vooruitgang in blockchaintechnologie en de opkomst van web3 hebben diepgaande implicaties voor de gamingindustrie. Het concept van smart contracts revolutioneert niet alleen financiële transacties, maar opent ook nieuwe mogelijkheden voor game-ervaringen.
Smart contracts maken transparant en onveranderlijk eigendom van in-game assets mogelijk, bewijsbaar eerlijke gameplaymechanismen en gedecentraliseerde game-economieën. Bovendien sluit de gedecentraliseerde aard van web3 goed aan bij de principes van eerlijkheid en transparantie die steeds meer gewaardeerd worden door gamers.
Naarmate blockchaintechnologie blijft rijpen en web3 aan populariteit wint, kunnen we een aanzienlijke transformatie verwachten in het gaminglandschap, waarbij gedecentraliseerde gamingplatforms en innovatieve gameplaymechanismen steeds vaker zullen voorkomen.
Dit artikel is geïnspireerd op een originele blogpost. U kunt de originele tekst hier lezen voor meer informatie.




