Laat ik dit vooropstellen: Ubisoft heeft deze reset niet lichtvaardig aangekondigd. Na jaren van wisselvallige releases, vertragingen en een krimpende foutmarge in de AAA-ruimte, moest er iets gebeuren. De officiële communicatie van het bedrijf maakt dat duidelijk. Stijgende kosten, een selectievere markt en de moeilijkheid om nieuwe merken op te bouwen, zijn allemaal reële drukfactoren.
In eerste instantie dacht ik dat dit slechts een zoveelste bedrijfsherstructurering was, verpakt in nieuwe labels en diagrammen. Vijf Creative Houses, een Creative Network, een hervormd hoofdkantoor. Het klinkt allemaal netjes en geordend. Maar hoe dieper ik in de uitleg van Ubisoft dook, hoe meer dit aanvoelde als een serieuze poging om de manier waarop het bedrijf werkt te veranderen, niet alleen hoe het wordt gepresenteerd.
Dat betekent niet automatisch dat het de juiste zet is.
Vijf Creative Houses Kunnen Helpen of Zaken Verder Vastzetten
Het nieuwe operationele model van Ubisoft is gecentreerd rond vijf gedecentraliseerde Creative Houses, elk volledig verantwoordelijk voor specifieke franchises, genres en financiële prestaties. In theorie brengt dit de besluitvorming dichter bij de mensen die de games daadwerkelijk maken. Minder wachten op centrale goedkeuring, duidelijkere verantwoordelijkheden en snellere reacties op feedback van spelers.
Ik betrapte mezelf erop dat ik dacht dat dit precies was wat Ubisoft miste. Te veel van hun recente games voelden ontworpen door een commissie, uitgesmeerd over te veel studio's en zo gladgestreken dat er niets scherps meer overbleef. Het geven van duidelijkere creatieve verantwoordelijkheid aan teams kan helpen om identiteit te herstellen aan franchises die in elkaar begonnen te vervagen.
Het risico is echter duidelijk. Wanneer Creative Houses worden gebouwd rond bestaande merken en genres, wordt experimenteren moeilijker, niet makkelijker. Dit model beschermt misschien Assassin’s Creed en Rainbow Six, maar creëert niet duidelijk ruimte voor kleinere, vreemdere ideeën om intern te overleven.
De Annulering van Sands of Time Voelt als een Bekentenis
De annulering van Prince of Persia: The Sands of Time Remake is het meest emotioneel geladen deel van deze reset. De eigen woorden van Ubisoft zijn zorgvuldig, maar bot: de game kon de kwaliteitslat niet halen zonder meer tijd en investering, en het uitbrengen zoals het was, was onacceptabel.
Vanuit kwaliteitsstandpunt is dat de juiste beslissing. Een remake uitbrengen die teleurstelt, helpt niemand. Maar het is moeilijk te negeren hoe lang dit project heeft gesukkeld. Aangekondigd in 2020, doorgegeven tussen studio's, intern opnieuw opgestart en nog steeds niet kunnen landen. Dat is niet zomaar pech. Dat is een teken van diepere structurele problemen.
Ubisoft zegt dat Prince of Persia als universum belangrijk blijft. Ik hoop dat dat waar is, want op dit moment voelt het als een franchise die gevangen zit in het midden van een bedrijf dat zichzelf aan het uitvinden is.
Vertragingen Zijn Het Verstandige Deel van het Plan
Zeven games zijn uitgesteld om teams meer tijd te geven om kwaliteitsnormen te halen. Ubisoft noemt ze niet, maar het is niet moeilijk te raden dat toekomstige delen van Assassin’s Creed, Far Cry of The Division hierdoor getroffen kunnen worden.
Dit is waar de reset het meest gegrond voelt. Ubisoft heeft te zwaar geleund op post-launch fixes en live-service patches om gehaaste releases te verdoezelen. Kiezen om uit te stellen in plaats van games vroegtijdig uit te brengen, suggereert dat het bedrijf begrijpt dat vertrouwen niet zo gemakkelijk regenereert als engagementstatistieken.
Of deze vertragingen daadwerkelijk resulteren in betere games, is de echte test.
Kostenbesparingen Komen Altijd Met een Menselijke Prijs
De officiële verklaring van Ubisoft schuwt de realiteit van studio-sluitingen, herstructureringen en ontslagen niet. Stockholm en Halifax zijn al gesloten. Andere studio's worden hervormd. Er komen meer kostenbesparingen, met als verklaard doel om de komende twee jaar honderden miljoenen aan vaste kosten te besparen.
Dit is waar het voor mij niet helemaal landde. Je kunt het hebben over creatief leiderschap en langetermijn duurzaamheid, maar het is moeilijk te negeren dat ontwikkelaars opnieuw de klappen opvangen. Het branchebrede patroon is inmiddels bekend en Ubisoft staat hierin niet alleen.
Zelfs als de reset financieel werkt, is het redelijk om je af te vragen welke soort creatieve cultuur overleeft na zoveel snoeiwerk.
Een Snellere Structuur of Gewoon een Strakkere?
Het management van Ubisoft beschrijft dit als een gamer-gerichte transformatie met snellere besluitvorming en duidelijkere verantwoordelijkheid. En eerlijk gezegd klinken delen ervan over tijd. Decentralisatie, duidelijkere verantwoordelijkheden en minder overlappende taken kunnen helpen de interne wrijving te verminderen die recente projecten heeft geplaagd.
Maar er is een dunne lijn tussen focus en beperking. Wanneer alles is geoptimaliseerd voor efficiëntie, kan creativiteit risicomijdend worden. Wanneer financiële verantwoordelijkheid direct bij elke Creative House ligt, is het makkelijker voor te stellen dat veiligere sequels de voorkeur krijgen boven gedurfde ideeën.
Deze reset kan Ubisoft stabiliseren. Of het het bedrijf helpt zijn creatieve flair te herontdekken, is een veel moeilijkere vraag.
Eindoordeel
De officiële communicatie van Ubisoft maakt één ding duidelijk: deze reset gaat net zoveel over overleven als over creativiteit. De structuur is logisch. De redenen zijn begrijpelijk. De ambitie is aanwezig.
Wat me het meest verraste, is hoe eerlijk het bedrijf is over de kortetermijnschade die dit zal veroorzaken. Geannuleerde games, vertragingen, ontslagen en zwakkere financiële resultaten in de komende jaren worden allemaal vooraf erkend.
Nu komt het deel dat er echt toe doet. Als deze reset leidt tot minder games die zelfverzekerder, gefocuster en minder formulegedreven aanvoelen, is het de kosten misschien waard. Als het alleen maar schonere pijplijnen produceert voor dezelfde veilige releases, dan zal dit aanvoelen als opnieuw een resetknop die te laat is ingedrukt.
Veelgestelde Vragen (FAQ's)
Waarom kondigde Ubisoft een grote reset aan?
Ubisoft zegt dat stijgende ontwikkelingskosten, een selectievere AAA-markt en toegenomen concurrentie structurele verandering noodzakelijk maakten.
Wat zijn de Creative Houses van Ubisoft?
Het zijn vijf gedecentraliseerde bedrijfseenheden, elk verantwoordelijk voor specifieke genres en franchises, met volledige creatieve en financiële verantwoordelijkheid.
Waarom werd Prince of Persia: The Sands of Time Remake geannuleerd?
Ubisoft verklaarde dat de remake zijn kwaliteitsverwachtingen niet kon halen zonder verdere tijd en investering.
Worden Ubisoft-games uitgesteld?
Ja. Zeven games zijn uitgesteld om extra ontwikkelingstijd toe te staan en de kwaliteit te verbeteren.
Blijft Ubisoft Prince of Persia-games maken?
Ubisoft zegt dat de Prince of Persia-franchise belangrijk blijft, ondanks de annulering van de remake.
Focust Ubisoft zich op web3 of blockchain als onderdeel van deze reset?
Nee. De reset richt zich op organisatorische structuur, portefeuillekwaliteit en kostenefficiëntie, niet op web3 of blockchain-initiatieven.
