Eind jaren 2000 speelde ik niet alleen games - ik had een kleine legermacht aan digitale huisdieren. Mijn Tamagotchis stonden altijd op het punt van sterven. Mijn Webkinz hadden uitgebreide achtergrondverhalen. Maar geen van hen bleef me zo bij als Nintendogs.
Als je in die tijd een Nintendo DS had, heb je het waarschijnlijk ook gespeeld. Misschien riep je "Zit!" in de microfoon in het openbaar alsof het volkomen normaal was. Misschien wreef je als een bezetene over het touchscreen om denkbeeldig vuil van de vacht van je Labrador te schrobben. Ik deed het allemaal. Religieus. Ik had routines. Ik had mijn favoriete honden. En bovenal had ik Balto - een Husky die ik adopteerde en die elke wedstrijd domineerde alsof hij ervoor geboren was.
Maar terugkeren naar Nintendogs in 2025 is... vreemd.
Nintendogs
Begrijp me niet verkeerd, het heeft nog steeds zijn charme. Maar het is ook ongelooflijk losgezongen van de realiteit. Je kunt je hond jarenlang achterlaten in het vaag gelabelde "Hondenhuis", om hem dan weer op te halen alsof er niets gebeurd is. Geen dierenartskosten. Alleen een blije blaf en een kwispelende staart, alsof je maar vijf minuten weg bent geweest.
Zelfs de "doneren"-optie - die ik zeker meer dan eens uit verveling heb gebruikt - voelt nu nogal duister. Als een hond weg was, was hij weg. Geen ongedaan maken. Geen spijt. Gewoon... weg.
Terugkijkend ben ik nogal geschokt hoeveel tijd ik heb gestoken in een spel zonder echt einde. Zodra je de wedstrijden van het hoogste niveau wint, is het klaar. Je zit in een loop. Voeren. Uitlaten. Trainen. Meedoen. Herhalen. Je hond wordt nooit ouder, verandert nooit. Het is als een voor altijd jonge huisdierensimulator die vastzit in een gezellige limbo. En toch hield ik van elk moment ervan.
Maar nu? De barsten zijn duidelijker. De AI is flinterdun. De multiplayer - als je het zo al kunt noemen - laat je in feite botsen met de honden van vreemden tijdens wandelingen en kleine, vreemde cadeautjes uitwisselen. Dat was het hele systeem. En de wedstrijd-omroepers, Archie Hubbs en Ted Rumsworth? Als kind vond ik ze grappig. Nu kan ik ze geen paar seconden aanhoren zonder op de overslaan-knop te drukken.
Ik heb ook andere huisdierenspellen geprobeerd. Purr Pals was er een. Een beetje zoals Nintendogs, maar dan met katten - en veel, veel slechtere graphics. Je kon maar één kat hebben, de animaties waren stijf, en de kattenshows waren op de een of andere manier nog saaier dan ze al klinken. Zelfs toen het nieuw was, voelde het spel verouderd. Nu, in 2025, is het grenzend aan onspeelbaar (sorry kattenliefhebbers).
Purr Pals
Maar Nintendogs? Het houdt nog steeds stand... een beetje. Zeker, het slaat nu niet veel hout, en de honden gedragen zich niet echt als echte dieren, maar het ontwerp was solide. De geluiden raken nog steeds. De stylusbediening is nog steeds vreemd bevredigend. En er is iets met die kleine gepixelde honden dat nog steeds iets dieps en nostalgisch weet te raken.
Ik speel het nog steeds af en toe. Ik geniet er niet meer helemaal op dezelfde manier van, en ik voel me er nu absoluut te oud voor, maar er zit een comfort in. Geen druk. Geen urgentie. Gewoon routine. En eerlijk gezegd voelt dat soort rustige gameplay relevanter dan ooit. In een wereld van constante updates en live-service alles, voelt Nintendogs als een warme kleine tijdcapsule.
Nintendo probeerde het op te volgen met Nintendogs + Cats op de 3DS, maar het was niet hetzelfde. Sindsdien is er de gebruikelijke stroom geruchten geweest - een reboot, een mobiele versie, misschien iets met AI - maar nog niets. En nu, met de Switch 2 eindelijk uit, hopen sommigen nog steeds dat Nintendo het terug zou kunnen brengen.
Zou het werken als een premium titel van €70? Waarschijnlijk niet. Maar als een mid-tier digitale release of een live-service gezellige sim? Misschien.
Tot die tijd heb ik nog steeds Balto. Nog steeds loyaal. Nog steeds wachtend in het Hondenhuis alsof ik nooit weg ben geweest.
Misschien zijn sommige games niet bedoeld om opnieuw te worden gemaakt... misschien zijn ze gewoon bedoeld om herinnerd te worden.
